Wat is het oudste huis in Delft?

Het Oudste Gebouw van Delft: De Oude Steen

08/01/2019

Rating: 4.93 (14915 votes)

Delft, een stad rijk aan geschiedenis en cultuur, is wereldwijd bekend om haar Delfts Blauw, Vermeer en haar prachtige grachten. Maar onder de oppervlakte van deze pittoreske stad ligt een nog diepere geschiedenis verborgen, een geschiedenis die teruggaat tot de vroege middeleeuwen. Vaak vragen bezoekers zich af: wat is nu eigenlijk het oudste gebouw van Delft? Het antwoord is verrassender dan menigeen denkt en is onlosmakelijk verbonden met een van de meest iconische bouwwerken van de stad: het Stadhuis van Delft.

Wat is het oudste gebouw van Delft?
In 1400 werd het her- of verbouwd. Het gebouw overleefde de grote stadsbrand van 1536, maar op 4 maart 1618 brandde het stadhuis af. Daarna werd het naar een ontwerp van Hendrick de Keyser in 1618-1620 herbouwd rondom het oudste gebouw dat Delft tegenwoordig nog heeft: een belfort genaamd het Oude Steen.

Hoewel het majestueuze Stadhuis aan de Markt, trots tegenover de Nieuwe Kerk, het beeld van een eeuwenoud gebouw oproept, is het niet in zijn huidige vorm het oudste complete gebouw van de stad. Het herbergt echter wel de stille getuige van Delft's diepste verleden: een robuust stenen bouwwerk dat de tand des tijds op indrukwekkende wijze heeft doorstaan. Dit is de Oude Steen, een middeleeuws belfort dat de kern vormt van het huidige Stadhuis. Het verhaal van de Oude Steen is een verhaal van veerkracht, transformatie en de onuitwisbare sporen van de tijd.

De Oude Steen: Een Middeleeuws Hart dat Bleef Kloppen

De geschiedenis van de Oude Steen, een oorspronkelijk belfort, dateert al van omstreeks het jaar 1200. Dit maakt het tot het oudste nog bestaande bouwwerk in Delft. Een belfort was in die tijd een cruciaal onderdeel van een stad, vaak gebruikt als wachttoren, gevangenis en als symbool van stedelijke onafhankelijkheid en macht. De dikke muren en robuuste constructie van de Oude Steen hebben ervoor gezorgd dat het de eeuwen doorstond, zelfs door verwoestende branden heen.

Toen het eerste stadhuis in Delft werd gebouwd, waarschijnlijk rond dezelfde tijd als de Oude Steen, werd het belfort al geïntegreerd in het complex. Het functioneerde als een centraal punt, een anker voor de stedelijke administratie die zich eromheen ontwikkelde. De aanwezigheid van dit oeroude bouwwerk binnen de muren van het latere, veel grotere Stadhuis, is een fascinerend voorbeeld van hoe steden zich ontwikkelen, waarbij oud en nieuw naadloos in elkaar overvloeien. De benaming 'Oude Steen' zelf is veelzeggend; het duidt op de oeroude, onverzettelijke aard van dit specifieke deel van het gebouw, dat letterlijk en figuurlijk de fundering vormt van Delft's bestuurlijke geschiedenis.

De Turbulente Geschiedenis van het Stadhuis van Delft

Het Stadhuis van Delft heeft een even roerige als rijke geschiedenis gekend. Na de eerste bouw in de 13e eeuw, werd het gebouw rond 1400 al eens her- of verbouwd, wat duidt op de groeiende behoefte aan een representatief en functioneel bestuurscentrum voor de stad. De stad Delft groeide in deze periode gestaag en de behoefte aan een passend en imposant stadhuis nam toe. Een belangrijke mijlpaal in de geschiedenis van Delft was de grote stadsbrand van 1536. Deze brand legde een groot deel van de stad in de as, inclusief talloze huizen, kerken en andere belangrijke gebouwen. Echter, het stadhuis, met de robuuste Oude Steen als kern, overleefde deze catastrofe op wonderbaarlijke wijze. Dit getuigt van de solide bouw en de strategische ligging van het gebouw, dat wellicht omringd was door open ruimtes die de ergste vlammenzee tegenhielden.

Het lot sloeg echter opnieuw toe op 4 maart 1618. Een nieuwe, verwoestende brand woedde, en dit keer was het Stadhuis wel het slachtoffer. De vlammen verteerden het grootste deel van het gebouw, met uitzondering van de onverwoestbare Oude Steen, die als een phoenix uit de as herrees. Na deze verwoesting stond de stad voor de opgave om een nieuw, passend onderkomen voor haar bestuur te creëren. De keuze viel op de befaamde architect Hendrick de Keyser, een van de meest invloedrijke bouwmeesters van de Gouden Eeuw, bekend om zijn bijdragen aan de Hollandse renaissancearchitectuur. Zijn opdracht was niet alleen om een nieuw stadhuis te bouwen, maar ook om de historische Oude Steen te integreren en te eren binnen het nieuwe ontwerp.

De Herrijzenis in Hollandse Renaissance Stijl

Tussen 1618 en 1620 werd het Stadhuis van Delft herbouwd onder leiding van Hendrick de Keyser. Hij ontwierp een prachtig gebouw in de toen populaire Hollandse renaissance stijl, waarbij hij de middeleeuwse Oude Steen als centraal element handhaafde en eromheen bouwde. De Keyser's ontwerp was een meesterwerk van symmetrie, klassieke elementen en verfijnde details, kenmerkend voor de architectuur van de Gouden Eeuw. Hij combineerde de traditionele Nederlandse baksteenarchitectuur met accenten van natuursteen, pilasters, kroonlijsten en sierlijke gevels, wat het gebouw een statige en imposante uitstraling gaf. De Keyser wist op ingenieuze wijze de robuuste, middeleeuwse toren te omarmen met een elegante en eigentijdse gevel, waardoor een harmonieus geheel ontstond dat zowel geschiedenis als moderniteit uitstraalde. Het Stadhuis werd niet alleen een functioneel gebouw, maar ook een artistiek statement, een symbool van de welvaart, het zelfbewustzijn en de artistieke bloei van Delft in die periode. De bouwperiode was opmerkelijk kort, wat getuigt van de urgentie en de efficiëntie waarmee de wederopbouw werd aangepakt.

Het gereconstrueerde Stadhuis diende als het kloppende hart van het Delftse stadsbestuur, een plek waar belangrijke beslissingen werden genomen, recht werd gesproken en stedelijke ceremonies plaatsvonden. De architectonische grandeur van het gebouw weerspiegelde de status van Delft als een belangrijke Nederlandse stad, een centrum van handel, wetenschap en kunst.

Veranderingen door de Eeuwen Heen en Restauratie

Zoals veel historische gebouwen, heeft ook het Stadhuis van Delft in de loop der eeuwen aanpassingen ondergaan om te voldoen aan veranderende behoeften en smaken. Sommige van deze aanpassingen deden afbreuk aan het oorspronkelijke ontwerp van De Keyser. Zo moest de imposante dubbele trap die naar de hoofdingang leidde wijken, werd de hoofdingang zelf verbreed ten koste van twee vensters, en verdwenen de karakteristieke luiken en de prachtige glas-in-loodramen. Deze veranderingen, hoewel functioneel bedoeld om het gebouw praktischer te maken voor het dagelijkse bestuur, haalden deels de oorspronkelijke harmonie en esthetiek van het Renaissance-ontwerp weg. Ze weerspiegelden de toenmalige opvattingen over architectuur en functionaliteit, die soms minder oog hadden voor historisch detail.

Gelukkig werd in de twintigste eeuw het belang van het oorspronkelijke ontwerp erkend. Het Stadhuis onderging een uitgebreide restauratie onder leiding van architect Jo Kruger. Zijn doel was om het gebouw zoveel mogelijk terug te brengen naar de staat zoals Hendrick de Keyser het in de 17e eeuw had ontworpen. Deze restauratie, die in verschillende fasen plaatsvond, omvatte het herstellen van de oorspronkelijke gevelindeling, het terugplaatsen van de verdwenen elementen en het zorgvuldig reconstrueren van details die verloren waren gegaan. Dankzij deze zorgvuldige restauratie kunnen we vandaag de dag weer genieten van het Stadhuis in zijn volle Hollandse renaissancepracht, een testament aan het vakmanschap van De Keyser en het voortdurende streven naar het behoud van cultureel erfgoed. Het gebouw staat er nu weer bij zoals de architect het ooit bedoeld heeft, een visueel feest voor het oog.

Functie en Status: Van Gemeentehuis tot Trouwlocatie

Oorspronkelijk diende het Stadhuis als het gemeentehuis van Delft, de plek waar alle bestuurlijke zaken werden geregeld. Het was de zetel van de burgemeester en wethouders, en de plek waar de gemeenteraad vergaderde. Ook vonden er rechtzittingen plaats in de Vierschaar, de historische rechtszaal, en werden belangrijke documenten bewaard in de kelders, vaak in de nabijheid van de oude gevangeniscellen van de Oude Steen, die tot ver in de 19e eeuw in gebruik waren. Het Stadhuis was het zenuwcentrum van de stad, waar het dagelijks leven van de Delftenaren werd geregeld en de toekomst van de stad werd bepaald.

Tegenwoordig heeft het Stadhuis van Delft nog steeds een publieke functie, hoewel de primaire bestuurlijke taken zijn verplaatst naar een moderner gebouw in de stad. Het is nu vooral bekend als een populaire trouwlocatie, waar talloze stellen elkaar het jawoord geven in een historische en romantische setting. De prachtige zalen, de statige architectuur en de rijke geschiedenis maken het een gewilde plek voor huwelijken en andere ceremoniële bijeenkomsten. Het is een levend monument dat nog steeds een belangrijke rol speelt in het maatschappelijke leven van Delft, en een plek waar nieuwe geschiedenissen worden geschreven.

De erkenning als Rijksmonument met monumentnummer 11901 onderstreept de immense historische en architectonische waarde van het Stadhuis, inclusief de Oude Steen. Deze status beschermt het gebouw en zorgt ervoor dat het voor toekomstige generaties bewaard blijft als een cruciaal onderdeel van het Nederlandse erfgoed. Het is een tastbare herinnering aan de eeuwenlange geschiedenis van Delft.

Vergelijking: Oud versus Nieuw (in het Stadhuis)

Om de transformatie van het Stadhuis te illustreren en de rol van de Oude Steen binnen deze evolutie te benadrukken, kunnen we de verschillende bouwfasen en stijlen in een overzicht plaatsen:

Periode/FaseBelangrijkste KenmerkenArchitectonische StijlBijzonderheden
Ca. 1200 (Oude Steen)Robuust stenen belfort, dikke muren, oorspronkelijke gevangenis.Romaans/Vroege Gotiek (functioneel).Oudste deel van het complex, overleefde alle branden en vormt de kern.
Ca. 1200 (Eerste Stadhuis)Geïntegreerd met de Oude Steen, basis van het bestuurscentrum.Waarschijnlijk middeleeuws, functioneel.Exacte vorm en stijl minder gedocumenteerd, vermoedelijk eenvoudiger.
Ca. 1400 (Herbouw/Verbouwing)Aanpassingen aan het middeleeuwse complex, uitbreiding.Late Middeleeuwen/Gotiek, meer verfijning.Getuigt van uitbreiding en modernisering van het bestuur.
1618-1620 (Herbouw na brand)Nieuw ontwerp door Hendrick de Keyser, symmetrie, klassieke elementen, statigheid.Hollandse Renaissance.Huidige representatieve uiterlijk, met behoud van de Oude Steen als toren.
20e Eeuw (Restauratie)Terugbrengen naar het originele ontwerp van De Keyser, herstel van details.Herstel van Hollandse Renaissance.Verwijdering van latere, minder passende aanpassingen en reconstructie.

Veelgestelde Vragen over het Stadhuis en de Oude Steen

Is het Stadhuis van Delft het oudste gebouw van de stad?
Nee, het Stadhuis in zijn huidige vorm is niet het oudste complete gebouw. Echter, het bevat wel het oudste nog bestaande bouwwerk van Delft: de Oude Steen, een belfort dat dateert uit circa 1200 en de onverwoestbare kern vormt van het huidige Stadhuis. Het is dus het oudste deel van een gebouw.
Wanneer is het Stadhuis van Delft gebouwd?
De geschiedenis van het Stadhuis is complex en beslaat meerdere bouwfasen. De eerste bouw, inclusief de Oude Steen, dateert van ongeveer 1200. Het werd her- of verbouwd rond 1400. Na een verwoestende brand in 1618 werd het in zijn huidige Hollandse Renaissance stijl herbouwd tussen 1618 en 1620 onder leiding van architect Hendrick de Keyser.
Wie was Hendrick de Keyser?
Hendrick de Keyser (1565-1621) was een invloedrijke Nederlandse architect en beeldhouwer uit de Gouden Eeuw. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Hollandse Renaissance architectuur. Zijn werk omvat onder andere de Westerkerk en de Zuiderkerk in Amsterdam, het Huis met de Hoofden, en natuurlijk het Stadhuis van Delft. Zijn stijl kenmerkt zich door een elegante combinatie van traditionele Nederlandse elementen met klassieke vormen.
Wat is Hollandse Renaissance architectuur?
Hollandse Renaissance is een bouwstijl die populair was in Nederland in de 17e eeuw, tijdens de bloeiperiode van de Gouden Eeuw. Het kenmerkt zich door een combinatie van traditionele Nederlandse baksteengevels met elementen uit de klassieke oudheid, zoals pilasters, kroonlijsten, frontons, symmetrie en rijk gedecoreerde geveltoppen. Het Stadhuis van Delft is een uitstekend voorbeeld van deze stijl, waarbij statigheid en verfijning hand in hand gaan.
Welke functie heeft het Stadhuis van Delft nu?
Hoewel het Stadhuis niet meer het primaire bestuurscentrum is, dient het nog steeds als officiële trouwlocatie en wordt het gebruikt voor representatieve doeleinden door de gemeente Delft. Het is een levend monument dat een belangrijke rol speelt in het culturele en maatschappelijke leven van de stad, en een populaire trekpleister voor toeristen.
Heeft het Stadhuis de grote stadsbrand van 1536 overleefd?
Ja, het Stadhuis van Delft, inclusief de Oude Steen, overleefde de verwoestende stadsbrand van 1536, die grote delen van de stad in de as legde. Echter, in 1618 brandde het gebouw wel af, waarna het in zijn huidige vorm werd herbouwd door Hendrick de Keyser, met de Oude Steen als behouden kern.

Conclusie: Een Levend Monument van Delftse Geschiedenis

Het Stadhuis van Delft is veel meer dan alleen een mooi gebouw aan de Markt; het is een gelaagd monument dat de rijke en vaak turbulente geschiedenis van de stad weerspiegelt. De Oude Steen, de kern van het Stadhuis, staat als een stille getuige van Delft's middeleeuwse oorsprong, een onverwoestbaar symbool van veerkracht. Daarom is het antwoord op de vraag 'wat is het oudste gebouw van Delft?' niet simpelweg één naam, maar een verhaal dat diep verweven is met het huidige Stadhuis. Het is de Oude Steen die, omarmd door de pracht van de Hollandse renaissance, ons herinnert aan de lange en fascinerende reis die Delft heeft afgelegd. Een bezoek aan Delft is dan ook niet compleet zonder een moment stil te staan bij dit bijzondere gebouw, een plek waar verleden en heden elkaar ontmoeten en waar de eeuwenoude stenen verhalen fluisteren over ridders, regenten en romantiek.

Als je andere artikelen wilt lezen die lijken op Het Oudste Gebouw van Delft: De Oude Steen, kun je de categorie Verf bezoeken.

Go up