05/08/2025
Een bakstenen gevel is het visitekaartje van uw huis, een symbool van duurzaamheid en vakmanschap. Maar hoe zorgt u ervoor dat deze gevel zijn schoonheid en functionaliteit door de jaren heen behoudt, vooral als het aankomt op vochtbestendigheid? De vraag 'Hoe kan ik bakstenen waterafstotend maken?' is relevanter dan ooit, gezien de invloed van het Nederlandse klimaat op onze gebouwen. Om deze vraag ten volle te beantwoorden, duiken we eerst dieper in de kern van wat baksteen precies is, hoe het wordt gemaakt, en waarom het, ondanks zijn robuuste karakter, toch gevoelig is voor water.

Baksteen, een van de oudste en meest beproefde bouwmaterialen ter wereld, heeft een rijke geschiedenis en een complex productieproces. Het begrijpen van dit proces is cruciaal om te doorgronden waarom baksteen inherent niet volledig waterdicht is en welke stappen genomen kunnen worden om het te beschermen. Laten we beginnen bij de basis: de klei.
De Essentie van Baksteen: Van Klei tot Keramisch Wonder
De fundamentele bouwsteen van elke baksteen is klei. Dit natuurlijke materiaal, gewonnen uit de aarde, ondergaat een metamorfose door verhitting. Wanneer een rechthoekige klomp klei wordt gebakken bij temperaturen tussen de 850 en 1200 graden Celsius, transformeert het in een keramisch product: de baksteen. De specifieke eigenschappen van de klei, samen met eventuele toevoegingen en bewerkingen, bepalen de uiteindelijke soort baksteen. Wat baksteen zo bijzonder maakt, is zijn uitzonderlijke duurzaamheid. Denk aan oude kastelen en historische gebouwen die al eeuwenlang fier overeind staan, veelal dankzij de robuustheid van baksteen. Vanwege de evolutie in productiemethoden en samenstellingen door de tijd heen, wordt het type baksteen zelfs regelmatig gebruikt voor de datering van objecten en bouwperiodes.
Een Reis Door de Tijd: De Geschiedenis van de Baksteen
De mensheid ontdekte de potentie van gebakken klei al duizenden jaren geleden. De oudste bewijzen van het bakken van klei dateren van maar liefst 7000 voor Christus, toen het voornamelijk voor aardewerk werd gebruikt. Rond 5000 voor Christus verschenen de eerste bouwtoepassingen, en vanaf 3000 voor Christus werd het gebruik van gebakken stenen steeds grootschaliger. In het begin waren dit nog losse klompen klei, maar de Romeinen waren de eersten die mallen gebruikten om de stenen een uniforme vorm te geven. Zij introduceerden ook mortel om de stenen onderling te verbinden, een techniek die de bouw aanzienlijk efficiënter maakte. De Romeinen brachten de baksteen naar onze regio, maar met de val van het Romeinse Rijk verdween het gebruik ervan aanvankelijk weer uit beeld.
Vanaf de 12e eeuw maakte de baksteen een gestage comeback in de Lage Landen, met name gedreven door de noodzaak. In de snelgroeiende steden werden houten huizen simpelweg te brandgevaarlijk. Baksteen bood een veilig en duurzaam alternatief. De 19e eeuw markeerde het begin van de mechanisering van de steenproductie, en in de 20e eeuw volgde de industrialisatie van het bouwproces zelf, met innovaties zoals prefab metselwerk. Vandaag de dag is de baksteenproductie enorm geïndustrialiseerd. Ongeveer 40 baksteenfabrieken in Nederland produceren jaarlijks zo'n 2 miljard bakstenen, beschikbaar in maar liefst 2500 verschillende varianten, elk met unieke eigenschappen en esthetiek.
Waar Komt de Klei Vandaan? Kleiwinning voor Baksteenproductie
De basis van elke baksteen is klei, en in Nederland wordt deze voornamelijk gewonnen langs de oevers van de grote rivieren, zoals de Rijn, IJssel, Maas en Waal. Daarnaast wordt zeeklei uit Groningen gebruikt en winnen we löss en leem in Limburg. Voor speciale steensoorten, zoals de opvallende witte baksteen, wordt klei soms zelfs uit het buitenland geïmporteerd om de gewenste samenstelling te garanderen. Een positieve ontwikkeling van de afgelopen twintig jaar is dat de gebieden waar klei is gewonnen, vaak worden herontwikkeld tot nieuwe natuurgebieden. Voorbeelden hiervan zijn de Millingerwaard bij Nijmegen en de Crobsche Waard bij Haaften, waar de natuur de gewonnen grond terugneemt en een nieuwe bestemming krijgt.
Vanaf de winningsplek wordt de klei zorgvuldig met vrachtwagens of schepen naar de opslagplaatsen bij de fabrieken vervoerd. Omdat er aanzienlijke verschillen kunnen zijn tussen partijen klei – variërend in korrelgrootte en minerale samenstelling – wordt de klei in horizontale lagen op elkaar gestapeld in het depot. Voor de productie wordt de klei vervolgens verticaal afgegraven. Deze methode zorgt ervoor dat de verschillende samenstellingen al in een vroeg stadium van het proces homogeen worden gemengd, wat essentieel is voor de consistentie van het eindproduct.
De Weg naar Perfectie: Voorbewerking van de Klei
De ruwe klei die uit de aarde komt, kan niet direct worden gebruikt voor de baksteenproductie. Het moet eerst een uitgebreide voorbewerking ondergaan om een schone, homogene kleimassa te creëren met de juiste plastische eigenschappen. Dit betekent dat het materiaal goed vormbaar moet zijn en zijn eigenschappen moet behouden tijdens het verdere proces. Om dit te bereiken, worden verschillende bewerkingen uitgevoerd:
- Reiniging: De klei wordt eerst grondig ontdaan van onzuiverheden zoals steentjes en metaaldeeltjes door middel van diverse behandelingen.
- Verkleining: Vervolgens wordt het materiaal verkleind met behulp van machines zoals een kleirasp, walsen en een zeefplaat. Dit zorgt voor een fijnere en gelijkmatigere structuur.
- Bevochtiging: De klei wordt bevochtigd met water en stoom. Het water optimaliseert de vervormbaarheid, terwijl stoom de temperatuur van de klei verhoogt, wat de plastische eigenschappen en het drooggedrag aanzienlijk verbetert.
- Toevoegingen: Indien nodig worden extra stoffen toegevoegd. Zo kan extra zand worden gebruikt om 'te vette' klei te verschralen. Toevoegingen zijn ook cruciaal voor de verschillende kleuren van bakstenen. Kalksteen of krijt kunnen een gele kleuring geven, terwijl bruinsteen, dat mangaan bevat, de stenen juist donkerder maakt.
- Mengen: Het materiaal wordt grondig gemengd in een horizontale trog met kneedmessen en vervolgens door een zeefplaat gedrukt, wat zorgt voor een uniforme consistentie.
Deze bewerkingen resulteren in een kleimassa met optimale en uniforme eigenschappen. De vormbaarheid van het materiaal, het drooggedrag, de sterkte en de uiteindelijke eigenschappen van de baksteen worden in deze cruciale fase bepaald.
Vormen en Drogen: De Baksteen Krijgt Vorm
Nadat de klei is voorbereid, is de volgende stap het creëren van de baksteen 'vormeling'. Hiervoor zijn verschillende methoden, waarvan de vormbak en de strengpers de meest voorkomende zijn:
- Vormbakmethode: Bij deze methode wordt een hoeveelheid klei in een bak ter grootte van een baksteen gedaan en aan de bovenzijde met een draad afgesneden. Dit kan volledig met de hand gebeuren (een handvormsteen), met een handvormpers, of met een vormbakpers waarbij de klei niet geworpen maar geperst wordt. Afhankelijk van de gekozen methode varieert het eindresultaat van glad tot stenen met meer 'handwerk kenmerken', die een rustieke uitstraling geven.
- Strengpersmethode: Een totaal ander procedé is het gebruik van de strengpers. Hierbij wordt een hoeveelheid klei door een mal geperst, waardoor een lange kleistreng ontstaat met de gewenste lengte- en breedtematen van de baksteen. De hoogte van de steen wordt vervolgens bepaald door steeds 'plakken' van de streng af te snijden met ijzerdraad. Deze methode biedt veel flexibiliteit, omdat aanpassingen aan de mal eenvoudig veranderingen in de vorm kunnen realiseren. Ook geperforeerde bakstenen, die lichter zijn en sneller drogen, worden op deze manier gemaakt.
Na het vormen gaan de vormelingen de droogkamer in, waar ze zo'n 30 uur verblijven. Met behulp van warme lucht wordt het vochtpercentage teruggebracht tot ongeveer 2%, en voor sommige steensoorten zelfs nog minder. Dit droogproces is essentieel om scheuren tijdens het bakken te voorkomen.
Het Vuurproef: Het Bakken van de Baksteen
Na het drogen zijn de stenen klaar voor hun transformatie tot echte bakstenen. Hoewel de gedroogde steen al enige stevigheid bezit, krijgen de stenen hun karakteristieke hardheid pas door het bakken. Dit gebeurt in een zogeheten tunneloven en verloopt in drie nauwkeurig gecontroleerde fases: de opwarmfase, de stookfase en de afkoelfase. Het bakken is een complex en weloverwogen proces. Zo wordt de opwarming, net als de latere afkoeling, vertraagd op het moment dat binnen de steen een verandering van de kwartskristalstructuur plaatsvindt (de zogenaamde kwartssprong rond de 573 graden Celsius). Deze vertraging voorkomt scheuren in de stenen. Bovendien wordt de opwarmperiode benut om de resterende organische stoffen in de klei volledig te verbranden.
Het daadwerkelijke bakken vindt plaats bij extreem hoge temperaturen, variërend tussen de 1000 en 1200 graden Celsius. Hier vindt de sintering plaats, een proces waarbij de kleideeltjes aan elkaar versmelten en de kenmerkende baksteenstructuur ontstaat. Intern worden nieuwe keramische en glasachtige verbindingen gevormd die de gebakken steen zijn uitzonderlijke sterkte geven. Het gehele bakproces kan wel twee dagen in beslag nemen, en de bakcurve kan per type steen verschillen. Zo worden straatstenen vaak bij hogere temperaturen gebakken dan gevelstenen, wat bijdraagt aan hun hogere slijtvastheid.
Na het bakken worden de stenen zorgvuldig gestapeld en verpakt, zodat ze efficiënt en eenvoudig naar de afnemer en de bouwplaats kunnen worden vervoerd. Moderne verpakkingstechnieken zorgen ervoor dat de stenen in optimale conditie aankomen.
De Kleur van de Baksteen: Een Palet uit de Oven
Tijdens het bakken krijgt de baksteen niet alleen zijn hardheid, maar ook zijn definitieve kleur. Deze kleur wordt beïnvloed door verschillende factoren:
- Samenstelling van de klei en toevoegingen: De chemische samenstelling van de klei is van groot belang. Als de klei relatief meer ijzer dan kalk bevat, krijgt deze een rode kleur. In het omgekeerde geval, bij meer kalk, wordt de steen juist geel. Indien gewenst, kan extra kalk worden toegevoegd om een specifieke gele tint te bereiken.
- Het bakproces zelf: De temperatuur en de zuurstoftoevoer tijdens het bakken hebben een aanzienlijke invloed op de kleur. Een hogere temperatuur kan zorgen voor meer paarskleuring in de steen. Door te 'smoren' (bakken met minder zuurstoftoevoer) kan men kiezen voor een egalere grijsblauwe steen, terwijl extra oxiderend bakken juist een fellere, levendigere kleurvariant oplevert.
- Oppervlaktebehandelingen: Soms worden stenen 'engoberen' door de vormeling te bespuiten met een kleipap (engobe) waaraan kleurstoffen zijn toegevoegd. Dit creëert een dunne, gekleurde laag op het oppervlak. Ook kunnen stenen worden geglazuurd en nogmaals gebakken, wat een glanzende, waterafstotende afwerking geeft.
De Eigenschappen van Baksteen: Sterk, Duurzaam, maar niet Waterdicht
Moderne bakstenen worden geproduceerd onder strenge kwaliteitscontroles en dragen verschillende keurmerken, zodat de bouwer exact weet welke kwaliteit hij verwerkt. De Europese CE-markering geeft informatie over de producteigenschappen, mogelijke toepassingen en de veiligheid van de betreffende bakstenen. Het specifiek Nederlandse KOMO-certificaat garandeert het daadwerkelijke kwaliteitsniveau van de baksteen (denk aan kromming, breuksterkte, etc.) conform de beoordelingsrichtlijn BRL 1007 (en voor straatstenen BRL 2360). Onafhankelijke instituten zoals IKOB/BKB en KIWA controleren deze normen rigoureus. Het resultaat is een uniform, efficiënt en duurzaam geproduceerd bouwmateriaal dat uitzonderlijk sterk is, niet rot, niet roest en niet verkleurt. Echter, ondanks al deze indrukwekkende eigenschappen, is baksteen van nature niet waterdicht.
Waarom is Baksteen niet Waterdicht? De Rol van Porositeit
De inherente zwakte van baksteen als het op water aankomt, ligt in zijn structuur. Baksteen is een enigszins poreus materiaal. Dit betekent dat het kleine poriën en minuscule scheurtjes bevat waardoor water kan binnendringen. Bovendien is ook de cementspecie die tussen de stenen wordt gebruikt, standaard niet waterdicht. Dit leidt tot een natuurlijk fenomeen: de op elkaar gemetselde stenen van een muur vertonen een capillaire werking. Dit is vergelijkbaar met een spons die water opzuigt; water dringt gemakkelijk naar binnen en kan vanuit de bodem zelfs ver omhoog de muren in worden gezogen. Dit betekent dat, hoe goed en duurzaam de baksteen ook is, er altijd een risico bestaat dat water uiteindelijk door de muur heen trekt of vanuit de fundering omhoog kruipt. En niet alleen water, ook vuil en algen kunnen op deze manier diep in de poriën van de steen trekken. De gevolgen kunnen aanzienlijk zijn: een vochtig binnenklimaat, lelijke vuile muren, en in de winter zelfs vorstschade, waarbij binnengedrongen water bevriest, uitzet en de steen beschadigt.
Baksteen Waterdicht Maken met Oppercon: De Oplossing
Gelukkig is er een effectieve oplossing om uw bakstenen muur te beschermen en waterafstotend te maken: Oppercon. Oppercon is een biologisch afbreekbaar en daardoor milieuvriendelijk hydrofobeermiddel. Het werkt op moleculair niveau door een beschermingslaag aan te brengen die de oppervlaktespanning van de baksteen verandert. Hierdoor wordt het oppervlak van de bakstenen muren waterafstotend en tegelijkertijd algen- en schimmelvrij. Een cruciaal voordeel van Oppercon is dat deze beschermende laag de baksteen niet hermetisch afsluit. Dit betekent dat de muur blijft dampdoorlaatbaar, wat essentieel is voor een gezonde waterhuishouding binnenshuis en het voorkomen van vochtophoping. Bovendien is de Oppercon bescherming UV-resistent, wat inhoudt dat de beschermingslaag zelf niet verkleurt en ook de baksteen zijn oorspronkelijke kleur behoudt. Oppercon voegt dus een belangrijke eigenschap toe aan de baksteen – waterdichtheid – zonder afbreuk te doen aan de bestaande esthetische en structurele kwaliteiten.
Vergelijking: Onbehandelde Baksteen vs. Baksteen Behandeld met Oppercon
| Eigenschap | Onbehandelde Baksteen | Baksteen Behandeld met Oppercon |
|---|---|---|
| Waterabsorptie | Hoog (poreus, capillaire werking) | Zeer laag (waterafstotend) |
| Vochtproblemen binnen | Mogelijk (optrekkend, doorslaand vocht) | Niet mogelijk (effectieve vochtbarrière) |
| Algen- en schimmelgroei | Vaak (vochtige, voedingsrijke omgeving) | Niet of nauwelijks (droog, geen hechting) |
| Vorstschade | Mogelijk (uitzetting van bevroren water) | Niet mogelijk (geen water in de poriën) |
| Reinigingsgemak | Moeilijk (vuil dringt diep in) | Eenvoudig (vuil hecht niet, spoelt af) |
| Ademend vermogen | Ja (poreus) | Ja (dampdoorlaatbaar) |
| Kleurbehoud | Mogelijk door vocht en vervuiling aangetast | Optimaal (UV-resistentie, geen vervuiling) |
| Levensduur gevel | Potentieel verkort door vocht en schade | Verlengd door optimale bescherming |
| Milieu-impact | Geen directe impact van de steen zelf | Biologisch afbreekbaar hydrofobeermiddel |
Veelgestelde Vragen over het Waterafstotend Maken van Baksteen
1. Hoe lang blijft een behandeling met Oppercon effectief?
De duurzaamheid van een Oppercon behandeling hangt af van diverse factoren zoals de specifieke blootstelling aan weersinvloeden en de staat van de ondergrond. Over het algemeen biedt Oppercon jarenlange bescherming, vaak wel tot 10-15 jaar. Regelmatige inspectie van de gevel kan helpen bepalen wanneer een nieuwe behandeling wenselijk is.
2. Kan ik Oppercon zelf aanbrengen of heb ik een professional nodig?
Oppercon is ontworpen voor relatief eenvoudige doe-het-zelf applicatie. Het kan worden aangebracht met een lage drukspuit, een kwast of een roller. Het is echter cruciaal om de instructies van de fabrikant nauwkeurig te volgen voor de beste resultaten en om veiligheidsmaatregelen in acht te nemen. Voor zeer grote of moeilijk bereikbare oppervlakken kan het inschakelen van een professional overwogen worden.
3. Verandert Oppercon de uitstraling van mijn bakstenen?
Nee, Oppercon is een transparant product dat de oorspronkelijke kleur en structuur van de baksteen volledig behoudt. Het vormt geen film op het oppervlak en is UV-resistent, wat betekent dat het zelf niet verkleurt en de gevel er net zo uitziet als voor de behandeling, maar dan beschermd.
4. Is Oppercon veilig voor het milieu?
Ja, Oppercon is biologisch afbreekbaar en milieuvriendelijk. Het bevat geen schadelijke oplosmiddelen en is ontworpen met het oog op duurzaamheid en veiligheid voor mens en milieu.
5. Kan Oppercon op elk type baksteen worden gebruikt?
Oppercon is geschikt voor de meeste soorten baksteen, beton en natuursteen. Het is altijd raadzaam om eerst een klein, onopvallend proefstuk te behandelen om de compatibiliteit en het effect te testen, vooral bij zeer specifieke of onbekende steensoorten.
Conclusie: Bescherm Uw Gevel, Bescherm Uw Huis
Het waterafstotend maken van uw bakstenen gevel is een investering in de toekomst van uw huis. Door de natuurlijke porositeit van baksteen te adresseren met een effectief hydrofobeermiddel zoals Oppercon, beschermt u uw woning niet alleen tegen vocht en de daaruit voortvloeiende problemen zoals schimmel, algen en vorstschade, maar verlengt u ook de levensduur van uw gevel aanzienlijk. Een goed onderhouden en beschermde gevel draagt bij aan een gezond binnenklimaat en behoudt de esthetische waarde van uw eigendom. Kies voor de duurzame bescherming die uw bakstenen gevel verdient en geniet jarenlang van een prachtige, droge en schone buitenmuur.
Als je andere artikelen wilt lezen die lijken op Baksteen Waterafstotend Maken: De Essentiële Gids, kun je de categorie Verf bezoeken.
